Bel ons: 070 - 3450003

Recensie De Gouden Pollepel

AD/Haagse Courant 6 februari 2014

DE GOUDEN POLLEPEL

Voor de rubriek De Gouden Pollepel bezoekt en beoordeelt deze krant wekelijks een restaurant in de regio.

Geslaagde terugkeer

Een restaurant beginnen vraagt om nogal wat zelfvertrouwen. Dat doen in een woonwijk op een door geparkeerd blik gedomineerd pleintje duidt op lef. Die gok- want dat is het- nemen op een locatie waar je ploeterende voorgangers er niet in slaagden de boel van de grond te krijgen, lijkt zelfs een kansloze missie.

Deze zwartgallige voorbeschouwing wordt binnen een paar minuten onderuit gehaald door de werkelijkheid. Het eetzaakje is vol deze zaterdagavond en de sfeer is aangenaam, mede dankzij de hartverwarmend gastvrije ontvangst. Dat blijft de hele avond zo. Hier wordt met zichtbaar plezier gewerkt; attent, kundig en betrokken.

De tamelijk uitgebreide menukaart leert dat de ambitie in de keuken overeenkomt met de ambiance en het interieur; niveau eetcafé plus. Ook qua prijzen trouwens. De voorgerechten kosten maximaal negen euro, de hoofdgerechten blijven onder de twintig euro.

We verwennen onszelf met een fles Shiraz Cabernet van het Australische huis Penfolds (€23) en trappen af met een wildpaté (€8,50) en zalm (€8). De paté is mooi smeuïg, wordt helaas zoals vaak iets te koud geserveerd en komt met geroosterd witbrood, cranberrycompote en krulsla met goede dressing. Irene geniet van een forse moot huisgerookte Schotse zalm. De vette vis vindt noodzakelijk tegenwicht in de crème van mierikswortel en friszure sla. Het gepocheerde kwarteleitje heeft een minuutje te lang in het hete water gelegen.

Klassiekers

Wat vervolgens op ons tafeltje verschijnt, toont aan dat deze kok zijn klassiekers kent. De eendenborstfilet (€17,50) met niet te zoete sinaasappel-Cointreau-saus, is precies goed gegaard, mijn duo van hert (€19,50) klimt zelfs nog een trede hoger op de culinaire ladder. Een tongstrelend stukje hertenbiefstuk met een jus van rode port, een stoofpotje van hert en paddenstoelen, rode kool en aardappelpuree. Pure krachtige smaken, perfect tot in detail. Ook de extra bestelde maar niet in rekening gebrachte frietjes zijn uitstekend. Dit is geen luie kok, alles –afgezien van de paté- is vers uit eigen keuken. Geen veeg-en streeptechniekje op de borden, gewoon goed eten met een gulle Bourgondische inslag. Onze toetjes komen in etappes. We delen lemon cheesecake met sinaasappelsorbet (€6,50) en genieten samen van een kaasplateau, vier prachtige kazen afkomstig van de veelgeprezen Ed Boele, met vijgencompote en kletsenbrood (€8,50). Ook de nagerechten zouden in een pretentieuzer restaurant een goed figuur slaan.

Later verteld Bas Hoogeveen, samen met Ilja de Weerd eigenaar/gastheer, dat de Burcht hun terugkeer in de horeca is na enkele jaren in een ander bedrijfsvak. Welkom terug. Alleen wel die keiharde caféstoelen vervangen.

Eindscore: 7,8

  • Voorgerecht 7,5
  • Hoofdgerecht 8,5
  • Nagerecht 7,5
  • Bediening 8
  • Sfeer 8
  • Prijs-Kwaliteit (telt dubbel) 7,5
Go To Top

error: Content is protected !!